Oes hier begin altyd met 'n raaiskoot. Jy stap die blokke in Januarie deur, proe die druiwe, kyk na die syfers, en kies 'n week. Vanjaar was die raaiskoot amper twee weke verkeerd, en ons was bly daaroor.
Februarie 2026 het koel gebly op hierdie hange. Die oggende het grys van die berge agter die plaas ingekom, die middae het nooit die soort hitte opgebou wat suiker vinniger as geur laat styg nie, en die wingerde het eenvoudig hul tyd geneem. Van die eerste pluk tot die laaste lading in die kelder het ons van middel Februarie tot in die tweede helfte van Maart geloop, wat vir ons 'n lang oes is.
Wat 'n Koel Seisoen aan die Vrugte Doen
Stadige rypwording gee jou twee dinge wat moeilik enige ander manier gekoop kan word: suur wat hou, en geur wat tyd het om aan te kom. Op die hoër blokke, tussen 280 en 420 meter, het die vrugte ingekom met doppe wat nog stewig was en sap wat helder eerder as breed geproe het. Ons het vroeër in die dag as gewoonlik gepluk en kleiner ladings gepers, want daar was geen nodigheid om iets uit die son te haas nie.
Johan het die meeste oggende saam met my deur die rye gestap. Dekgewasse tussen die wingerde, geen onkruiddoders nie, die eende wat hul werk op die slakke doen: niks daarvan verander in 'n koel jaar nie, maar dit beteken wel dat die wingerde hul eie water goed dra en nie paniekerig word wanneer die weer verander nie.
Die 1978 Chenin met die Hand Pluk, teen Dagbreek
Die oudste blok op die plaas is Chenin Blanc wat in 1978 geplant is, en dit word steeds heeltemal met die hand bewerk en gepluk. Daar is geen slim rede daarvoor buiten die wingerdstokke self nie. Hulle is verwronge en ongelyk, hulle ryp in kolle, en 'n masjien kan nie die verskil sien tussen 'n tros wat gereed is en een wat nog vier dae nodig het nie.
So ons begin in die donker. Kopligte, kissies, die eerste swaeltjies wat verbyvlieg, en die hele blok word in drie deurgange oor tien dae afgehandel eerder as een skoonveeg. Teen die tyd dat die son behoorlik op die blare is, is die vrugte reeds in die pers, wat die enigste manier is om daardie lang helder afdraend te behou waarvoor die blok bekend is.
"Die ou Chenin besluit wanneer hy gereed is. Al wat ons doen is om vroeg genoeg op te daag om saam met hom te stem."
Die Syrah Was Laaste In
Rooiwyne is geduldig in 'n seisoen soos hierdie. Die Cabernet- en Merlot-blokke het teen 'n bestendige pas deur Maart ingekom, en toe was daar die Syrah, wat aangehou het terwyl alles anders al aan die gis was. Dit was vanjaar die laaste vrugte deur die kelderdeur, met 'n goeie week.
Daardie ekstra hangtyd in koel weer is presies wat die Syrah wil hê. Die druiwe het klein ingekom, die stingels het behoorlik hout geword, en die gistings was stadig en stil op 'n manier wat gewoonlik na witpeper en donkerpruim wys eerder as konfyt.
Wat om van die Wyne te Verwag
Dit is vroeg, en ek verkies om nie te veel te belowe nie. Die witwyne is die duidelikste storie tot dusver: styf, hooggetoon, met die soort suur wat 'n wyn laat hou eerder as skerp maak. Die Chenin van die ou blok doen wat hy doen, kweper en heuning wat stadig aankom. Die Sauvignon Blanc proe baie na hierdie helling in 'n koel jaar, alles fynbos en lemmetjie.
Die rooiwyne het tyd nodig voordat iemand veel oor hulle sê. Die Syrah lyk vir my die interessantste wyn van die oesjaar, en Swaelnes sal sy gebruiklike 22 maande in Franse eikehout deurbring voordat ons enigiets besluit. Vra my weer by die Lente Vrystellingsproe in Oktober, wanneer die eerste 2026 witwyne in glase op die terras beland.
As jy die oesjaar wil proe voor dit, word die huidige vrystellings daagliks by die kelderdeur van 10:00 tot 17:00 geskink, en jy kan meer lees oor die ou blok in Waarom Ons Steeds Ons 1978 Chenin met die Hand Bewerk. Die volledige wynlys is hier, en Wat's Aan het die oesmiddagetes en trapfeeste vir volgende seisoen.
Anele Mahlangu, Wynmaker, Swaelkloof Wine Estate
